habeenkii-ilmadu-hadashay

Maalmo ayaa ka soo wareegay habeenkii ay Ilyaas iyo Ayaan si daacad ah uga wada hadleen aamusnaantii xiriirkooda soo dhex gashay.

Waxay isku dayayeen inay dib u dhisaan kalsoonidii yara dhaawacantay. Ilyaas wuxuu ku dadaalayay inuu ballamihiisa ilaaliyo, Ayaan-na waxay isku dayaysay inay dareenkeeda si cad u sheegto.

Haddana, waxaa jiray wax aan sidii hore ahayn.

Markii ay telefoonka wada hadlayaan, waxay ka taxaddari jireen erayada ay isticmaalayaan. Mararka qaar waxay ka baqi jireen in hadal yar uu dib u soo celiyo xanuunkii maalmaha hore.

Waxay jeclaayeen inay wada farxaan, balse mid kasta wuxuu bilaabay inuu ogaado in xiriirku u baahan yahay wax ka badan farriimo qurux badan iyo ballanqaadyo.

Wuxuu u baahan yahay laba qof oo diyaar u ah inay is fahmaan, xitaa marka ay kala aragti duwan yihiin.

***

Subax Arbaco ah, Ayaan waxay fadhiday miiskeeda waxbarashada. Waxay diyaarinaysay qoraallo ay u baahnayd inay dhammaystirto, markii farriin cusub ku soo dhacday cinwaankeeda iimaylka.

Farriintu waxay ka timid hay'ad ay dhowr toddobaad ka hor codsi u dirtay.

Waxay codsatay barnaamij tababar iyo shaqo-barasho ah oo loogu talagalay dhallinyarada doonaysa inay xirfadahooda horumariyaan.

Barnaamijku wuxuu soconayay lix bilood, waxaana lagu qabanayay magaalada Nairobi ee dalka Kenya.

Ayaan markii hore ma aysan filayn in la aqbali doono.

Waxay furtay farriintii iyadoo wadnaheedu si degdeg ah u garaacayo.

Waxaa lagu wargeliyay inay ka mid noqotay dadka loo xushay barnaamijka.

Waxay ku fadhiday kursigeeda iyadoo marar badan dib u akhrinaysa erayadaas.

Waa la aqbalay.

Fursaddii ay muddo ku riyoonaysay ayaa hadda horteeda taallay.

Waxay isla markiiba hooyadeed u tagtay.

“Hooyo!”

Hooyadeed oo jikada joogtay ayaa soo jeesatay.

“Maxaa dhacay, gabadhayda?”

“Hooyo, barnaamijkii aan codsaday waa la ii oggolaaday!”

Hooyadeed ayaa wejigeeda farxad ka muuqatay.

“Maasha Allaah! Ilaahay ha kuu barakeeyo.”

Ayaan waxay hooyadeed u sharaxday barnaamijka, muddadiisa iyo waxa ay ka baran doonto.

Hooyadeed si taxaddar leh ayay u dhegaysatay.

“Gabadhayda, waa fursad wanaagsan. Laakiin waxaan rabaa inaad si fiican u hubiso hay'adda, meesha aad degayso iyo shuruudaha safarka.”

Ayaan ayaa madaxa ruxday.

“Waan hubin doonaa, hooyo.”

Farxaddaas dhexdeeda waxaa maskaxdeeda ku soo dhacay hal magac.

Ilyaas.

Waxay rabtay inuu noqdo qofka xiga ee ay warka la wadaagto.

Laakiin mar ay telefoonka qaadatay ayay cabbaar istaagtay.

Waxay xasuusatay dhibaatooyinkii xiriirkooda.

Waxay isweydiisay sida uu u arki doono qorshe ay iyaduna Muqdisho kaga baxayso.

***

Fiidkii, Ilyaas wuxuu ka soo noqday shaqada isagoo daallan.

Laakiin maalintaas wuxuu dareemayay degganaan ka badan tii toddobaadyadii hore. Dhibaatadii shaqada waa la xalliyay, xiriirkiisa Ayaan-na wuxuu u muuqday mid si tartiib ah u hagaagaya.

Wuxuu go'aansaday inuu waco.

Ayaan ayaa telefoonka qabatay.

“Asc, Ilyaas.”

“Wcs, Ayaan. Sidee tahay maanta?”

“Alxamdulillaah, waan fiicanahay.”

“Codkaagu wuxuu u muuqdaa mid faraxsan. Wax wanaagsan ma dhacay?”

Ayaan way dhoolla-caddaysay.

“Haa, runtii war wanaagsan ayaan helay.”

“Waa maxay? Ii sheeg.”

“Ma xasuusataa barnaamijkii tababarka ee aan kuu sheegay inaan codsaday?”

Ilyaas cabbaar ayuu ka fikiray.

“Kii aad doonaysay inaad khibrad shaqo ka hesho?”

“Haa, kaas.”

“Maxaa ka soo baxay?”

“Waa la ii aqbalay.”

Ilyaas si dhab ah ayuu ugu farxay.

“Maasha Allaah! Hambalyo, Ayaan! Aad baan kuugu faraxsanahay.”

“Waad mahadsan tahay.”

“Goormee ayuu bilaabmayaa?”

“Bil ka dib.”

“Muqdisho miyaa lagu qabanayaa?”

Ayaan ayaa neef yar qaadatay.

“Maya. Nairobi.”

Ilyaas muddo ayuu aamusey.

Ayaan waxay maqashay neeftiisa, balse hadal kama soo bixin.

“Ilyaas?”

“Haa, waan ku maqlayaa.”

“Maxaad u aamustay?”

“Waxaan ka fikirayay. Nairobi miyaa?”

“Haa.”

“Lix bilood miyaa?”

“Haa, lix bilood.”

Ilyaas wuxuu eegay daaqadda qolkiisa.

Wuxuu dareemay in xaalad uusan filayn ay soo korodhay.

Wuxuu muddo ku fikirayay inuu dhowaan Muqdisho booqdo, si uu Ayaan mar kale u arko. Hadda waxay u muuqatay in qorshahoodii uu sii adkaanayo.

Laakiin ma uusan doonayn inuu farxaddeeda dhaawaco.

“Waa fursad weyn, Ayaan,” ayuu yiri.

“Waad mahadsan tahay.”

“Ma go'aansatay inaad tagto?”

“Weli waxaan la tashanayaa qoyskayga. Laakiin runtii waan doonayaa.”

Ilyaas ayaa si hoose u yiri:

“Waan fahmay.”

Ayaan waxay dareentay inuu jiro wax kale oo uu ka fikirayo.

“Adigu maxaad dareemaysaa?” ayay weydiisay.

Su'aashaas ayaa Ilyaas ku adkaatay.

Wuxuu doonayay inuu runta sheego.

Wuxuu ku faraxsanaa guusheeda, balse wuxuu sidoo kale ka baqayay in masaafadii u dhexaysay ay sii weynaato.

Ugu dambayn wuxuu yiri:

“Waxaan dareemayaa laba arrimood. Aad baan kuugu faraxsanahay, laakiin sidoo kale waan ka walwalsanahay waxa ay tani uga dhigan tahay xiriirkeenna.”

Ayaan waxay cabbaar aamustay.

“Aniguna sidaas oo kale ayaan dareemayaa.”

***

Habeenkaas wada sheekaysigoodu ma noqon mid muran ku dhammaaday.

Laakiin midkoodna ma helin jawaab uu ku qanco.

Ayaan waxay ku faraxsanayd in Ilyaas uu si daacad ah u sheegay dareenkiisa. Haddana waxay ka baqaysay inuu fursaddeeda u arko caqabad ku timid mustaqbalkooda.

Ilyaas-na wuxuu ka baqayay inuu hadal khaldan ku dhaawaco Ayaan.

Markii ay telefoonka dhigeen, wuxuu isweydiiyay su'aal uusan hore si dhab ah uga fikirin.

Haddii ay labadooduba leeyihiin riyooyin kala duwan, sidee ayay mustaqbal wadajir ah u dhisi karaan?

***

Maalintii xigtay, Ayaan waxay la kulantay saaxiibteed Hodan.

Waxay fadhiisteen meel deggan, iyagoo shaah wada cabbaya.

“Marka hore hambalyo,” ayay Hodan tiri. “Fursaddani waa wax aad muddo doonaysay.”

“Waad mahadsan tahay.”

“Laakiin maxaa wejigaaga ka muuqda? Maxaad uga welwelsan tahay?”

Ayaan waxay eegaysay koobkeeda shaaha.

“Ilyaas ayaan xalay u sheegay.”

“Muxuu yiri?”

“Wuu ii hambalyeeyay. Laakiin wuxuu ka walwalsan yahay kala fogaanshaha.”

Hodan ayaa cabbaar ka fikirtay.

“Taasi waa dareen la fahmi karo.”

“Waan ogahay. Laakiin waxaan ka baqayaa inaan bilaabo inaan riyooyinkayga ka tanaasulo si aan xiriirka u ilaaliyo.”

Hodan ayaa si deggan ugu jawaabtay:

“Ma ku weydiistay inaad ka tanaasusho?”

“Maya.”

“Haddaba ha u nisbayn wax uusan oran. Walaaciisa dhegayso, laakiin adiguna ha qarin waxa aad rabto.”

Ayaan waxay ruxday madaxa.

Hodan waxay sii raacisay:

“Xiriir wanaagsan ma aha in hal qof uu noloshiisa oo dhan joojiyo. Laakiin sidoo kale ma aha in qof kastaa go'aankiisa gaaro isaga oo aan kan kale tixgelin.”

“Markaas maxaa xal ah?”

“Inaad ka wada hadashaan waxa dhab ahaan suurtagal ah. Goorma ayaad is arki kartaan? Sidee ayaad xiriirka u ilaalin kartaan? Maxayse midkiinba midka kale ka filayaa?”

Ayaan waxay dareentay in hadalkaasi uu ka duwan yahay taladii ay markii hore nafteeda siinaysay.

Waxay garatay in jacaylka iyo riyada qofku aysan qasab ahayn inay cadow isu noqdaan.

Laakiin waxay sidoo kale fahantay inaysan sahlanayn in la isku dheellitiro.

***

Dhanka Hargeysa, Ilyaas wuxuu la hadlay saaxiibkiis Cabdiraxmaan, oo ay shirkadda wada shaqaynayeen.

Cabdiraxmaan wuxuu ahaa nin hadal yar, balse Ilyaas wuxuu ku kalsoonaa taladiisa.

“Ilyaas, maalmahan waxaad u muuqataa qof wax badan ka fikiraya,” ayuu yiri.

Ilyaas ayaa qosol yar sameeyay.

“Waxaa jira arrin aan ka fikirayo.”

“Shaqo miyaa?”

“Maya. Arrin gaar ah.”

Cabdiraxmaan ayaa sugay inuu sii hadlo.

Ilyaas wuxuu uga sheekeeyay Ayaan, xiriirkooda iyo fursadda ay Nairobi ka heshay.

Markii uu dhammeeyay, Cabdiraxmaan wuxuu weydiiyay:

“Adigu maxaad ka baqaysaa?”

Ilyaas ayaa cabbaar aamusey.

“Inaan sii kala fogaanno.”

“Laakiin hadda waad kala fog tihiin.”

“Waa run.”

“Markaas maxaa Nairobi ka dhigaya arrin ka duwan Hargeysa?”

Ilyaas wuxuu eegay saaxiibkiis.

“Waxaan rajaynayay inaan dhowaan Muqdisho booqdo. Hadda qorshahaasi wuu adkaan karaa.”

Cabdiraxmaan ayaa madaxa ruxay.

“Taasi waa dhibaato qorshe, ma aha weli dhibaato jacayl.”

Ilyaas wuxuu ka fikiray hadalkaas.

Cabdiraxmaan ayaa sii watay:

“Haddii gabadhu fursad wanaagsan heshay, waxaad u baahan tahay inaad si cad u fahanto waxa ay uga dhigan tahay. Adiguna u sheeg waxa aad qorshaysay. Haddii aad aamusto, iyadu ma garan karto waxa ku dhibaya.”

Ilyaas wuxuu xasuustay khaladkii uu hore u sameeyay.

Aamusnaantii.

Mar kale ayuu garwaaqsaday inuu ka baqayo inuu si cad uga hadlo waxyaabaha uu dareemayo.

***

Maalmo ka dib, Ayaan waxay xaqiijisay faahfaahinta barnaamijka.

Waxay la xiriirtay hay'addii tababarka, waxay hubisay muddada, goobta lagu qabanayo iyo shuruudaha ka qaybgalka.

Qoyskeeduna waxay kala hadleen arrimaha safarka iyo hoyga.

Markii ay ogaadeen in qorshuhu yahay mid ay ku qanacsan yihiin, hooyadeed waxay ku tiri:

“Ayaan, adiga ayaa go'aanka leh. Waxaan rabnaa inaad barato wax kuu wanaagsan, laakiin sidoo kale inaad fahanto masuuliyadda safarka.”

Ayaan waxay hooyadeed uga mahadcelisay talada.

Habeenkaas waxay Ilyaas u sheegtay inay go'aansatay inay aqbasho fursadda.

Ilyaas wuxuu farriintii akhriyay isagoo shaqada ka soo laabtay.

“Hambalyo, Ayaan. Waxaan rajaynayaa inuu kuu noqdo bilow wanaagsan.”

Ayaan waxay ugu jawaabtay:

“Waad mahadsan tahay. Waxaan jeclaan lahaa inaan si fiican uga wada hadalno waxa ay tani uga dhigan tahay annaga.”

Ilyaas wuxuu yiri:

“Aniguna sidaas ayaan rabaa.”

Waxay ku heshiiyeen inay habeenka xiga waqti u qoondeeyaan wada sheekaysi.

***

Habeenkaas, Ayaan waxay telefoonka qabatay iyadoo diyaar u ah inay si cad u hadasho.

Ilyaas ayaa bilaabay.

“Ayaan, waxaan rabaa inaan marka hore kuu sheego inaan ku faraxsanahay guushaada.”

“Waan ogahay.”

“Waxaan sidoo kale rabaa inaan kuu sheego inaan qorshaynayay inaan Muqdisho yimaado dhowaan.”

Ayaan ayaa la yaabtay.

“Runtii?”

“Haa. Waxaan doonayay inaan waqti fasax ah qaato si aan qoyskayga u arko, adigana aan kula kulmo.”

“Maxaad hore iigu sheegi weyday?”

“Weli fasaxa lama ii oggolaan. Waxaan doonayay inaan hubiyo ka hor inta aanan kuu sheegin.”

Ayaan waxay dareentay murugo yar.

“Waxaan jeclaan lahaa inaad ii sheegto inuu jiro qorshe aad ka fikirayso, xitaa haddii uusan weli xaqiiqo noqon.”

Ilyaas ayaa madaxa ruxay.

“Waan fahmay.”

Waxay muddo ka wada hadleen safarkooda iyo waqtiga ay heli karaan.

Ayaan waxay sheegtay in tababarku socon doono lix bilood, balse ay weli suurtagal tahay inay fasaxyada qaarkood Muqdisho booqato.

Ilyaas wuxuu sheegay inuu isaguna isku dayi doono inuu helo fasax, haddii shaqadu u saamaxdo.

Laakiin markii ay bilaabeen inay ka hadlaan mustaqbalka fog, waxaa soo baxay su'aal cusub.

“Ayaan, marka tababarku dhammaado, ma Muqdisho ayaad ku soo noqonaysaa?” ayuu Ilyaas weydiiyay.

Ayaan ayaa cabbaar ka fikirtay.

“Waxay ku xiran tahay fursadaha aan helo.”

“Maxaad ula jeeddaa?”

“Haddii aan helo shaqo wanaagsan, waxaa laga yaabaa inaan ka fikiro. Weli ma garanayo.”

Ilyaas wuxuu dareemay in jawaabtaasi ay ka duwan tahay wixii uu filayay.

“Markaas waxaa laga yaabaa inaad muddo ka badan lix bilood maqnaato?”

“Waxaa laga yaabaa. Laakiin wax go'aan ah kama gaarin.”

Ilyaas ayaa aamusey.

Ayaan waxay dareentay isbeddelka codkiisa.

“Maxaad ka fikiraysaa?”

“Waxaan isku dayayaa inaan fahmo mustaqbalkeenna.”

Ayaan waxay tiri:

“Aniguna waan isku dayayaa. Laakiin ma doonayo inaan ballanqaado wax aanan weli hubin.”

Ilyaas ayaa si hoose u yiri:

“Waxaan rajaynayay in maalin aan isku magaalo ku noolaan doonno.”

“Aniguna waan rajaynayaa.”

“Laakiin goormee?”

Su'aashaas ayaa Ayaan jawaab u weyday.

Muddo ayay aamustay.

Ugu dambayn waxay tiri:

“Ilyaas, ma garanayo.”

***

Hadalladaasi ma aysan ahayn kuwo xanaaq ku yimid.

Laakiin waxay ahaayeen kuwo culus.

Ilyaas wuxuu jeclaa inuu qorshe cad yeesho. Wuxuu doonayay inuu ogaado halka xiriirkoodu u socdo iyo goorta ay si dhab ah isu arki karaan.

Ayaan-na waxay doonaysay inay mustaqbalkeeda dhisto, iyada oo aan ka tanaasulin xiriirkii ay qiimaynaysay.

Labadooduba waxay doonayeen wax wanaagsan.

Laakiin waxyaabaha ay doonayeen weli si buuxda isuma waafaqsanayn.

“Ayaan,” ayuu Ilyaas yiri, “ma waxaan kaa codsan karaa hal arrin?”

“Waa maxay?”

“In marka aad go'aanno waaweyn samaynayso, aad ila wadaagto sida aad mustaqbalkeenna u aragto.”

Ayaan waxay ku jawaabtay:

“Waan kula wadaagi karaa. Laakiin sidoo kale waxaan rabaa inaad fahanto inaanan go'aannadayda oo dhan ku salayn karin xiriirkeenna.”

Ilyaas ayaa neef dheer qaatay.

“Waan fahmay.”

“Laakiin codkaaga sidaas uma eka.”

Ilyaas cabbaar ayuu aamusey.

“Waxaa laga yaabaa inaan weli baranayo sida loo aqbalo wax aanan xakamayn karin.”

Ayaan waxay dareentay inuu si daacad ah u hadlay.

“Aniguna waxaan baranayaa sida aan riyooyinkayga iyo dareenkayga isu dheellitiri lahaa.”

Waxay wada hadleen muddo dheer.

Ugu dambayn waxay ku heshiiyeen in midkoodna uusan kan kale ku khasbi doonin inuu ka tanaasulo fursad muhiim ah.

Waxay sidoo kale ku heshiiyeen inay dib u eegaan qorshahooda marka Ayaan tababarka bilowdo.

Laakiin heshiiskaasi ma uusan tirtirin welwelkii ku jiray qalbiyadooda.

***

Toddobaadyadii xigay waxay noqdeen kuwo mashquul badan.

Ayaan waxay diyaarinaysay dukumentiyada safarkeeda, waxayna dhammaystiraysay hawlihii waxbarashada ee ka horreeyay tababarka.

Ilyaas wuxuu sii waday shaqadiisa Hargeysa.

Waxay isku dayayeen inay wada hadlaan, balse mararka qaar waxay dareemayeen in sheekadoodu ku koobantay qorshayaal iyo jadwal.

Maalin Ayaan waxay Ilyaas u dirtay sawir boorso ay safarka u diyaarisay.

“Waxaan bilaabay diyaarintii.”

Ilyaas ayaa ugu jawaabay:

“Waxaad mooddaa inaad aad u faraxsan tahay.”

“Haa, waan faraxsanahay. Laakiin sidoo kale waan welwelsanahay.”

“Maxaad ka welwelsan tahay?”

“Waxyaabo badan. Safarka, tababarka, dadka cusub iyo inaan qoyskeyga ka maqnaanayo.”

Ilyaas wuxuu qoray:

“Waan ogahay inaad awooddo.”

Ayaan waxay dhoolla-caddaysay.

Waxay rajaynaysay inuu hadalkaas ku daro wax ku saabsan sida ay iyaguna xiriirkooda u ilaalin doonaan.

Laakiin wax kale ma uusan qorin.

Maalintaas waxay dareentay farqi u dhexeeya dhiirrigelinta uu siinayo iyo wadaagista dareenkiisa.

***

Habeen ka mid ah habeennadii ka horreeyay safarkeeda, Ayaan waxay la fadhiisatay hooyadeed.

Hooyadeed waxay weydiisay:

“Gabadhayda, ma jiraan wax ku walwal gelinaya?”

Ayaan waxay cabbaar aamustay.

“Hooyo, ma u malaynaysaa in qofku uu laba waxyaalood oo muhiim ah wada ilaalin karo, xitaa haddii ay mararka qaar isku adkaadaan?”

Hooyadeed ayaa eegtey.

“Waxay ku xiran tahay waxyaabahaas.”

“Mustaqbalkaaga iyo qof aad qiimayso.”

Hooyadeed waxay fahamtay in su'aashu aysan ahayn mid guud oo keliya.

“Qof wanaagsan waa inuu ku fahmaa marka aad horumar doonayso,” ayay tiri. “Laakiin adiguna waa inaad fahantaa in xiriirku u baahan yahay waqti iyo dadaal.”

Ayaan waxay madaxa ruxday.

“Mararka qaar waxaan ka baqayaa inaan qof dhaawaco anigoo isku dayaya inaan naftayda wax u qabto.”

Hooyadeed waxay gacanta saartay garabkeeda.

“Ma xakamayn kartid dareenka qof kasta. Waxa aad xakamayn karto waa inaad run sheegto, ixtiraam muujiso oo aadan samayn ballanqaad aadan fulin karin.”

Ayaan waxay dareentay in hadalkaasi culays yar ka qaaday.

Laakiin su'aalaheedii oo dhan jawaab uma helin.

***

Dhanka Hargeysa, Ilyaas wuxuu habeenkaas soo saaray buuggii ay Ayaan siisay.

Warqaddii yarayd ee ku dhex jirtay ayuu gacanta ku qabtay.

Wuxuu xasuustay maalintii ay ku kulmeen dukaanka buugaagta ee Muqdisho.

Wuxuu xasuustay wada sheekaysigoodii ugu horreeyay, farriimihii dheeraa iyo rajooyinkii ay wada dhiseen.

Wuxuu isweydiiyay in xiriirkoodu weli yahay kii uu markii hore u arkayay.

Wuxuu garwaaqsaday inuu Ayaan si dhab ah u jeclaaday.

Laakiin wuxuu sidoo kale garwaaqsaday inuusan weli garanayn sida loo dhiso mustaqbal ay laba qof oo leh riyooyin kala duwan ku wada farxaan.

Wuxuu telefoonka qaatay.

“Ayaan, ma soo jeeddaa?”

Wax yar ka dib ayay jawaabtay.

“Haa, waan soo jeedaa.”

“Waxaan rabaa inaan wax kuu sheego.”

“Waan ku dhegaysanayaa.”

Ilyaas ayaa dhowr jeer bilaabay inuu farriin qoro, haddana tirtiray.

Ugu dambayn wuxuu wacay.

Markii ay qabatay, wuxuu yiri:

“Ayaan, waxaan dareemayaa inaan kaa baqayo inaan ku waayo.”

Ayaan cabbaar ayay aamustay.

“Ilyaas, maxaad sidaas u leedahay?”

“Sababtoo ah mar kasta oo aan ka fikirayo mustaqbalkeenna, waxaan arkaa qorshayaal badan oo aan weli caddayn.”

Ayaan waxay si tartiib ah ugu jawaabtay:

“Aniguna waan ka baqayaa. Laakiin ma doonayo inaan cabsidaas darteed go'aan khaldan sameeyo.”

Ilyaas ayaa neef dheer qaatay.

“Ma i jeceshahay, Ayaan?”

Su'aashaas waxay timid xilli aysan filayn.

Waxay muddo aamustay.

Wuxuu maqlayay neefteeda.

Ugu dambayn waxay tiri:

“Haa, Ilyaas. Waan ku jeclahay.”

Ilyaas wuxuu dareemay in qalbigiisa culays ka degay.

Laakiin Ayaan hadalkeedii ma aysan dhammayn.

“Laakiin waxaan rabaa inaad fahanto in jacaylkaygu uusan ka dhignayn inaan joojiyo riyooyinkayga.”

Ilyaas wuxuu ku jawaabay:

“Waan fahmay.”

“Adiguna ma i jeceshahay?”

“Haa, Ayaan. Aad baan kuu jeclahay.”

“Markaas maxaad ka filaysaa jacaylkeenna?”

Ilyaas cabbaar ayuu ka fikiray.

“Waxaan rabaa inaan mustaqbal wadajir ah dhisno.”

“Aniguna sidaas ayaan rabaa. Laakiin wali ma garanayno jidka aan ku gaari karno.”

Hadalkaas ayaa labadooduba ku reebay aamusnaan.

Waxay markii ugu horraysay si cad isu sheegeen inay is jecel yihiin.

Haddana, halkii ay farxad keliya ka dareemi lahaayeen, waxay sidoo kale dareemeen culayska mustaqbal aan weli caddayn.

***

Maalintii xigtay, Ayaan waxay isku dayday inay hawlaheeda sii wadato.

Laakiin hadalladii habeenkii hore ayaa maskaxdeeda ka bixi waayay.

Waxay ogayd in Ilyaas uu si dhab ah u jecel yahay.

Waxay sidoo kale ogayd inay iyaduna jeceshahay.

Hase yeeshee, waxaa qalbigeeda ku soo noqnoqonayay su'aal.

Jacayl keliya ma ku filan yahay haddii laba qof aysan weli garanayn sida ay mustaqbalka u wadaagi doonaan?

Waxay isku dayday inay nafteeda ku qanciso in waqti la haysto.

Tababarku lix bilood oo keliya ayuu soconayay.

Waxaa laga yaabaa inay markaas wax walba ka caddaadaan.

Laakiin gudaha qalbigeeda waxaa ka jiray cabsi aysan qofna si buuxda ugu sheegin.

Waxay ka baqaysay in maalin ay khasab noqoto inay kala doorato laba waxyaalood oo ay labadaba jeceshahay.

***

Habeenkii ka horreeyay safarkeeda, Ayaan waxay diyaarisay alaabteedii ugu dambaysay.

Qoyskeedu waxay ka caawinayeen inay hubiso waxyaabaha muhiimka ah.

Markii ay qolkeeda keligeed ku soo noqotay, waxay telefoonka ka aragtay farriin Ilyaas ka timid.

“Ayaan, waxaan kuu rajaynayaa safar nabad ah. Waan ku faraxsanahay inaad fursaddan heshay.”

Waxay ugu jawaabtay:

“Waad mahadsan tahay, Ilyaas.”

Daqiiqado ka dib ayuu farriin kale soo diray.

“Waxaan rajaynayaa inaan mar dhow is aragno.”

Ayaan waxay eegaysay farriintaas.

Waxay rabtay inay ku jawaabto: “Aniguna waan rajaynayaa.”

Laakiin waxay dareentay in erayadaasi aysan ku filnayn inay sharxaan waxa ay qalbigeeda ku hayso.

Waxay wacday.

Ilyaas ayaa qabtay.

“Asc, Ayaan.”

“Wcs, Ilyaas.”

Codkeeda ayaa yara gariirayay.

“Maxaa dhacay?” ayuu weydiiyay.

Ayaan waxay isku dayday inay hadasho, balse erayadii ayaa ku adkaaday.

“Ilyaas, mararka qaar waxaan dareemayaa inaanan garanayn waxa saxda ah ee aan sameeyo.”

“Maxaad ula jeeddaa?”

“Waxaan ku faraxsanahay fursaddan. Laakiin waxaan ka baqayaa in wax walba is beddelaan.”

Ilyaas wuxuu si deggan ugu jawaabay:

“Ayaan, ma doonayo inaad fursaddaada ka tanaasusho aniga dartay.”

“Waan ogahay.”

“Markaas maxaa ku murugaynaya?”

Ayaan waxay isku dayday inay jawaabto.

Laakiin ilmadii ay muddo qarinaysay ayaa ka soo daadatay indhaheeda.

Ilyaas wuxuu maqlay codkeeda oo is beddelay.

“Ayaan, ma ooyaysaa?”

Waxay isku dayday inay tiraahdo maya.

Laakiin way kari weyday.

“Haa,” ayay si hoose u tiri.

Ilyaas qalbigiisa ayaa xanuunay.

“Maxaad u ooyaysaa?”

Ayaan waxay neef dheer qaadatay.

“Sababtoo ah waxaan jeclahay qof iga fog. Waxaan sidoo kale jeclahay mustaqbal aanan weli garanayn halka uu i geyn doono.”

Ilyaas wuu aamusey.

Wuxuu doonayay inuu ku yiraahdo wax walba way hagaagi doonaan.

Laakiin markan wuxuu xasuustay ballanqaadkoodii ahaa inay runta isu sheegaan.

Ma uusan hubin in wax walba hagaagi doonaan.

Sidaas darteed ma uusan samayn ballanqaad uusan xaqiijin karin.

Wuxuu keliya yiri:

“Ayaan, waan ku maqlayaa. Waanan fahmayaa sababta aad u murugaysan tahay.”

Erayadaas fudud ayaa Ayaan ka dejiyay wax ka badan hadal kasta oo weyn oo uu oran kari lahaa.

Muddo ayay aamusanayeen.

Ayaan waxay ilmada ka masaxday wajigeeda.

“Ma ii ballanqaadi kartaa hal arrin?” ayay weydiisay.

“Waa maxay?”

“Haddii maalin aan kala aragti duwanaanno, ha iga dhigin qofka kugu khasbay inaad riyadaada ka tanaasusho.”

Ilyaas ayaa cabbaar ka fikiray.

“Adiguna ha iga dhigin qofka kaa hor istaagay riyadaada,” ayuu yiri.

Ayaan waxay dareentay xanuun yar oo hadalkaas ku jira.

“Waan ku ballanqaaday.”

“Aniguna waan ku ballanqaaday.”

Laakiin labadooduba waxay ogaayeen in ballanqaadkaasi uusan ahayn xal dhammaan dhibaatooyinka.

Wuxuu ahaa keliya isku day ay ku ilaalinayaan ixtiraamka ay isu hayaan.

***

Markii wada sheekaysigoodu dhammaaday, Ayaan waxay fadhiisatay sariirteeda.

Ilmadu weli way ka qoynaysay dhabannadeeda.

Waxay furtay buuggeedii yaraa ee ay fikradaheeda ku qori jirtay.

Bog cusub ayay furtay.

Waxay qortay:

“Caawa waxaan ogaaday in qalbigu uu mararka qaar laba arrimood oo iska soo horjeeda wada qaadi karo. Wuxuu qof u jeclaan karaa si dhab ah, haddana wuxuu ka baqi karaa in jacaylkaasi noqdo sababta uu naftiisa u waayo.”

Waxay cabbaar istaagtay.

Dabadeed waxay ku dartay:

“Ma doonayo inaan ka cararo jacaylka. Laakiin sidoo kale ma doonayo inaan ka cararo qofka aan noqon karo.”

Qalinkii ayay dhigatay.

Waxay eegaysay boorsadii safarka ee qolka taallay.

Berri waxay bilaabi doontaa bog cusub oo nolosheeda ah.

Laakiin ma aysan ogeyn in safarkaasi uu beddeli doono wax ka badan waxbarashadeeda iyo shaqadeeda.

Wuxuu sidoo kale tijaabin doonaa xiriirkii ay Ilyaas la dhistay.

***

Dhanka Hargeysa, Ilyaas wuxuu fadhiistay daaqadda qolkiisa agteeda.

Wuxuu xasuustay codkii Ayaan ee ilmadu ka muuqanaysay.

Wuxuu dareemay murugo iyo qoomamo.

Ma uusan doonayn inay murugaysnaato.

Laakiin wuxuu bilaabay inuu fahmo in jacaylku uusan mar walba awood u lahayn inuu qofka ka ilaaliyo murugada.

Mararka qaar laba qof ayaa is jecel, haddana waxay la kulmaan duruufo aysan si fudud u beddeli karin.

Wuxuu soo qaaday buuggii ay Ayaan siisay.

Warqaddii yarayd ayuu mar kale akhriyay.

Wuxuu xasuustay maalintii ay isku barteen.

Maalintaas waxay ahayd maalin uu buug raadinayay.

Hadda wuxuu isku arkay isagoo raadinaya jawaabo ku saabsan qalbi uu si dhab ah u jeclaaday.

Wuxuu telefoonka ka furay wada sheekaysigoodii.

Wuxuu qoray farriin.

“Ayaan, safarkaagu ha kuu noqdo mid wanaagsan. Waxaan rabaa inaad ogaato inaan ku qiimaynayo, xitaa marka aanan dhammaan su'aalaha jawaab u hayn.”

Farriintii ayuu diray.

Daqiiqado ka dib, Ayaan ayaa jawaabtay.

“Waad mahadsan tahay, Ilyaas. Aniguna waan ku qiimaynayaa.”

Labadooduba waxay seexdeen iyagoo aan garanayn waxa bilaha soo socda u keeni doonaan.

Jacaylkoodu weli wuu jiray.

Kalsoonidooduna weli ma dhammaan.

Laakiin waxay soo gaareen meel ay fahmeen in mustaqbalka aan lagu dhisi karin dareen keliya.

Waxaa loo baahan yahay go'aanno, dulqaad iyo mararka qaar awoodda lagu aqbalo in qofka aad jeceshahay uu leeyahay jid u gaar ah.

Habeenkaas ilmadu waxay sheegtay waxyaabo ay erayadu muddo qarinayeen.

Subaxdii xigtayna, Ayaan waxay u ambabaxday safarkeedii Nairobi.

Ma aysan ogeyn in lixda bilood ee soo socda ay noqon doonaan kuwo ay weligeed xasuusan doonto.