QALBI AAN HILMAAMIN
Cutubka 7aad – Kala Fogaansho Aan La Filayn
Markii diyaaraddii ay Ayaan saarnayd ka degtay garoonka diyaaradaha ee Nairobi, waxay daaqadda ka eegtay dhismayaasha magaalada iyo diyaaradaha safarka ku jiray.
Waxay dareentay farxad, cabsi iyo rajo isku dhex jirta.
Waxay ka tagtay Muqdisho, qoyskeedii iyo noloshii ay muddada dheer taqaanay. Waxay u timid magaalo cusub si ay u barato xirfado ay mustaqbalkeeda ku dhisi karto.
Markii ay telefoonkeeda shidday, waxay aragtay farriin Ilyaas ka timid.
“Ayaan, waxaan rajaynayaa inaad nabad ku gaartay.”
Way dhoolla-caddaysay.
“Alxamdulillaah, waan soo gaaray. Hadda ayaan diyaaradda ka degay.”
“Maasha Allaah. Ilaahay ha kuu fududeeyo bilowgaaga cusub.”
“Aamiin. Waad mahadsan tahay, Ilyaas.”
Farriintaas gaaban waxay Ayaan siisay degganaan.
Waxay dareentay in qof Hargeysa jooga uu weli la socdo safarkeeda, inkastoo ay laba magaalo iyo dalal kala duwan ku kala sugan yihiin.
Laakiin ma aysan ogeyn in bilaha soo socda ay tijaabin doonaan wax ka weyn masaafada u dhexaysa.
Hay'addii tababarka ayaa Ayaan iyo ka qaybgalayaashii kale u diyaarisay hoy iyo gaadiid ay kaga soo baxaan garoonka.
Markii ay hoygii gaartay, waxay la kulantay gabar la oran jiray Sahra oo ka mid ahayd ka qaybgalayaasha barnaamijka.
Sahra waxay ahayd gabar furfuran oo jecel inay dadka cusub la sheekaysato.
“Ma adiguna maanta ayaad timid?” ayay weydiisay.
“Haa,” ayay Ayaan ku jawaabtay. “Subaxdan ayaan Muqdisho ka soo duulay.”
“Aniguna shalay ayaan imid. Magacaygu waa Sahra.”
“Aniguna Ayaan.”
Waxay isu barteen si tartiib ah.
Sahra waxay Ayaan ka caawisay inay ogaato goobaha muhiimka ah ee hoyga, waqtiga tababarka iyo meesha ay ka heli karto waxyaabaha ay u baahan tahay.
Fiidkii, markii ay qolkeeda ku soo noqotay, Ayaan waxay wacday hooyadeed.
Waxay u sheegtay inay nabad ku timid iyo inay hoygii degtay.
Markii ay telefoonka dhigtay, waxay wacday Ilyaas.
“Sidee ayay Nairobi kuula muuqataa?” ayuu weydiiyay.
“Waa magaalo weyn oo mashquul badan. Wax walba waa ii cusub yihiin.”
“Ma la qabsan kartaa?”
“Waan rajaynayaa. Maanta waxaan la kulmay dad wanaagsan.”
Ilyaas wuu dhoolla-caddeeyay.
“Taasi waa bilow wanaagsan.”
Waxay wada hadleen muddo, dabadeedna Ayaan waxay u sheegtay inay daallan tahay.
“Habeen wanaagsan, Ilyaas.”
“Habeen wanaagsan, Ayaan. Si fiican u naso.”
Habeenkaas waxay seexatay iyadoo faraxsan.
Waxay rumaysnayd in xiriirkoodu uu ka adkaan doono kala fogaanshaha.
Toddobaadkii ugu horreeyay ee tababarka wuxuu ahaa mid aad u mashquul badan.
Ka qaybgalayaasha waxaa loo qabtay kulammo isbarasho, casharro iyo hawlo kooxeed.
Ayaan waxay baratay dad ka yimid magaalooyin iyo dalal kala duwan. Waxay ku faraxday inay aragto dad leh riyooyin la mid ah kuwa ay iyadu lahayd.
Waxaa jiray maalin ay kooxdeedu diyaarisay soo bandhigid ku saabsan horumarinta adeegyada bulshada.
Ayaan waxay si wanaagsan uga qaybqaadatay hawsha, waxayna heshay ammaan ka yimid tababarayaashii.
Fiidkii waxay Ilyaas u dirtay farriin.
“Maanta waxaan sameynay soo bandhigid, kooxdayaduna si fiican ayay u shaqaysay.”
Ilyaas ayaa ugu jawaabay:
“Maasha Allaah! Aad baan kuugu faraxsanahay.”
“Waad mahadsan tahay. Wax badan ayaan bartay.”
“Waxaan hubaa inaad halkaas wax badan ka faa'iidaysan doonto.”
Ayaan way ku faraxday jawaabtiisa.
Laakiin markii ay bilowday inay uga sheekayso faahfaahinta maalinteeda, Ilyaas wuxuu u sheegay inuu shir shaqo galay.
“Caawa ayaan kula hadli doonaa haddii aan waqti helo.”
“Waa hagaag,” ayay ku jawaabtay.
Markii hore dhib uma arkin.
Waxay ogayd inuu shaqo badan hayo.
Laakiin waqtigoodii wada sheekaysiga ayaa si tartiib ah u yaraaday.
Bil ayaa ka soo wareegtay markii Ayaan Nairobi timid.
Nolosheeda cusub waxay yeelatay jadwal joogto ah.
Subaxdii waxay tegi jirtay tababarka. Galabtii waxay diyaarin jirtay hawlaha loo diray. Fiidkiina waxay mararka qaar la kulmi jirtay ka qaybgalayaasha kale si ay u wada bartaan.
Ilyaas-na Hargeysa wuxuu ku mashquulsanaa shaqadiisa.
Waxaa jiray maalmo ay labadooduba ku heshiiyaan inay telefoonka wada hadlaan, balse midkood uu ka baaqdo sabab shaqo ama tababar awgeed.
Markii hore waxay isku dayeen inay arrintaas si deggan u maareeyaan.
Laakiin maalin ayaa dhacday wax Ayaan qalbigeeda ku reebay dareen aanay filayn.
Waxay lahayd soo bandhigid muhiim ah oo ay toddobaadyo diyaarinaysay.
Subaxdii waxay Ilyaas u dirtay farriin.
“Maanta waa maalintii aan soo bandhigidda samaynayay. Ii ducee.”
Ilyaas wuxuu farriinta arkay isagoo xafiiska ku jira.
Wuxuu doonayay inuu jawaabo, balse maamulihiisa ayaa ugu yeeray kulan degdeg ah.
Telefoonkii ayuu dhinac dhigay.
Maalintii oo dhan waxaa soo maray hawlo badan.
Markii uu fiidkii guriga yimid, ayuu xasuustay farriintii Ayaan.
Wuxuu u qoray:
“Ayaan, sidee ayay soo bandhigiddu kuugu dhacday?”
Ayaan waxay farriinta aragtay iyadoo qolkeeda fadhida.
Soo bandhigiddu si wanaagsan ayay ugu dhammaatay.
Waxay heshay ammaan iyo dhiirrigelin.
Laakiin maalintaas oo dhan waxay rajaynaysay inuu Ilyaas u soo diro farriin gaaban oo dhiirrigelin ah.
Markii ay farriintiisii fiidkii timid, waxay dareentay niyad-jab.
Waxay ugu jawaabtay:
“Alxamdulillaah, si fiican ayay u dhacday.”
Ilyaas ayaa qoray:
“Maasha Allaah. Aad baan kuugu faraxsanahay.”
Ayaan waxay telefoonka dhigtay dhinac.
Ma aysan doonayn inay muran bilowdo.
Laakiin qalbigeeda waxaa ku soo noqday xusuustii maalmahii ay dareemi jirtay inay sugayso waqti isaga u soo hara.
Maalintii xigtay, Sahra waxay Ayaan ku aragtay iyadoo aamusan.
“Ayaan, maanta maxaa kugu dhacay?”
“Waxba.”
Sahra ayaa kursi agteeda yaallay fariisatay.
“Waxba ma aha jawaabta dadka wax badan ka fikiraya.”
Ayaan weey yara qososhay.
“Waxaa jira qof aan xiriir leenahay.”
Sahra waxay si deggan u weydiisay:
“Maxaa idin dhex maray?”
“Wax weyn ma jiraan. Laakiin mararka qaar waxaan dareemaa inaan nolosheenna ku kala mashquulnay.”
Sahra ayaa madaxa ruxday.
“Kala fogaanshuhu wuu adkaan karaa.”
“Waan ogahay.”
“Laakiin ma ka wada hadasheen waxa midkiinba kan kale ka filayo?”
Ayaan cabbaar ayay ka fikirtay.
“Waan isku daynay. Laakiin qorshayaasheennu mar walba way is beddelaan.”
Sahra waxay tiri:
“Markaas waxaa laga yaabaa inaad u baahan tihiin qorshe cusub, halkii aad isku dayi lahaydeen inaad ku noolaataan jadwalkii hore.”
Ayaan waxay dareentay in hadalkaasi macno samaynayo.
Waxay go'aansatay inay Ilyaas si cad ula hadasho.
Habeenkaas waxay u dirtay farriin.
“Ilyaas, waxaan jeclaan lahaa inaan ka wada hadalno sida aan xiriirkeenna u maareynayno.”
Ilyaas wuxuu ugu jawaabay:
“Waan kugu raacsanahay. Caawa waqti ayaan haystaa.”
Markii ay telefoonka wada hadleen, Ayaan waxay si deggan u sheegtay waxa ay dareemaysay.
“Waxaan fahamsanahay inaan labadeenuba mashquulsan nahay. Laakiin mararka qaar waxaan dareemaa inaan kaliya isweydiinno sida aan nahay, annagoo aan si dhab ah isu dhegaysan.”
Ilyaas ayaa cabbaar aamusey.
“Aniguna sidaas ayaan dareemayaa,” ayuu yiri.
“Markaas maxaan samaynaa?”
“Waxaa laga yaabaa inaan samaysanno waqti joogto ah oo aan wada hadalno.”
Ayaan waxay tiri:
“Taasi way fiican tahay. Laakiin waxaan rabaa inaanan ka dhigin waajib keliya.”
Ilyaas ayaa qosol yar sameeyay.
“Waan fahmay. Ma doonayo in xiriirkeennu noqdo kulan shaqo.”
Ayaan way qososhay.
Waxay ahayd markii ugu horraysay muddo maalmo ah oo ay si fudud u wada qoslaan.
Waxay ku heshiiyeen inay toddobaadkii dhowr jeer waqti u qoondeeyaan wada sheekaysi dheer, iyagoo sidoo kale is fahamsiinaya marka ay mashquul yihiin.
Habeenkaas waxay dareemeen in wax yar hagaageen.
Bilihii xigay, Ayaan waxay tababarka ka samaysay horumar muuqda.
Tababarayaashu waxay ku dhiirrigeliyeen inay codsato fursado kale oo shaqo iyo waxbarasho.
Maalin ayaa mid ka mid ah masuuliyiinta barnaamijka, haweeney la oran jiray Maryan, waxay Ayaan ugu yeertay kulan gaaban.
“Ayaan, waxaan ku qanacsannahay sida aad hawlahaaga u qabato.”
“Waad mahadsan tahay.”
“Waxaa jira mashruuc cusub oo aan rajaynayno inuu bilaabmo marka tababarkani dhammaado. Waxaan jeclaan lahayn inaad codsi soo gudbiso.”
Ayaan ayaa la yaabtay.
“Mashruucu xaggee ayuu ka dhacayaa?”
“Nairobi ayuu ka dhici doonaa. Haddii lagu doorto, wuxuu socon karaa hal sano.”
Ayaan waxay dareentay farxad iyo welwel.
Hal sano.
Waxay markii hore u timid tababar lix bilood soconaya.
Hadda waxaa horteeda soo baxday fursad ay muddo dheer ku sii joogi karto.
“Waan ka fikirayaa,” ayay tiri.
Maryan waxay ugu jawaabtay:
“Waqti ayaad haysataa. Laakiin ha ka baqin inaad qiimayso fursadaha kuu furmaya.”
Ayaan waxay kulankii ka baxday iyadoo fikrado badan maskaxdeeda ku wareegayaan.
Fiidkii, Ayaan waxay hooyadeed u sheegtay fursadda cusub.
Hooyadeed waxay ku tiri:
“Gabadhayda, waa war wanaagsan. Laakiin si fiican uga fikir waxa aad rabto iyo waxa aad diyaar u tahay.”
Ayaan waxay tiri:
“Hooyo, mararka qaar waxaan dareemaa in mustaqbalku si degdeg ah isu beddelayo.”
“Taasi waa qayb nolosha ka mid ah. Wax walba hal mar ma caddaadaan.”
Markii ay telefoonka dhigtay, waxay ka fikirtay inay Ilyaas u sheegto fursadda.
Laakiin waxay xasuusatay sida uu uga welwelay markii ay markii hore Nairobi timid.
Waxay ka baqday inuu u arko inay sii kala fogaanayaan.
Waxay go'aansatay inay marka hore hesho faahfaahin dheeraad ah.
“Markaan wax badan ogaado ayaan u sheegi doonaa,” ayay is tiri.
Ma aysan garanayn in go'aankaas yar uu dib u soo celinayo dhibaatadii ay hore u soo mareen.
Aamusnaantii.
Dhanka Hargeysa, Ilyaas wuxuu bilaabay inuu si dhab ah uga fikiro mustaqbalkooda.
Wuxuu dhowr jeer la hadlay qoyskiisa, wuxuuna ka fikiray inuu shaqada ka codsado fasax uu Muqdisho ku tago.
Wuxuu sidoo kale bilaabay inuu lacag kaydsado.
Wuxuu doonayay in xiriirkoodu yeesho jihada cad ee uu muddo raadinayay.
Maalin ayuu Ayaan weydiiyay:
“Marka tababarkaagu dhammaado, ma qorshaynaysaa inaad Muqdisho ku soo noqoto?”
Ayaan cabbaar ayay aamustay.
“Weli ma hubo.”
Ilyaas wuxuu dareemay in jawaabtu aysan ka duwanayn tii ay hore u siisay.
“Maxaa weli kuu caddaan la'?”
“Waxaa jira fursado aan qiimaynayo.”
“Fursado noocee ah?”
Ayaan waxay rabtay inay u sheegto mashruuca cusub.
Laakiin weli faahfaahinta oo dhan ma aysan hayn.
“Waxbarasho iyo shaqo,” ayay ku jawaabtay.
Ilyaas ayaa muddo aamusey.
“Ma Nairobi ayaad sii joogi kartaa?”
“Waxaa laga yaabaa.”
“Goorma ayaad ogaanaysaa?”
“Ma hubo.”
Ilyaas wuxuu dareemay welwel.
“Ayaan, waxaan rabaa inaan qorshe samaysanno. Laakiin mar kasta oo aan ku weydiiyo mustaqbalka, jawaabtu waa inaadan hubin.”
Ayaan waxay dareentay in hadalku ku adkaaday.
“Sababtoo ah runtii ma hubo, Ilyaas.”
“Waan fahmay. Laakiin ma aniga oo keliya ayaa doonaya inaan ogaado halka xiriirkeennu u socdo?”
Su'aashaas ayaa Ayaan dhaawacday.
“Maxaad sidaas u leedahay?”
“Sababtoo ah waxaan dareemayaa inaan sugayo go'aan aanan qayb ka ahayn.”
Ayaan ayaa neef dheer qaadatay.
“Ilyaas, go'aannada noloshayda waan kula wadaagi karaa. Laakiin ma doonayo inaan dareemo inaan oggolaansho kaa sugayo.”
Ilyaas wuxuu dareemay in hadalkiisa si kale loo fahmay.
“Ma oranayo oggolaansho iga sug.”
“Laakiin sida aad u hadlaysaa waxay iga dhigaysaa inaan sidaas dareemo.”
Waxaa dhex maray aamusnaan.
Wada sheekaysigoodii wuxuu isu beddelay muran aan midkoodna qorshaysan.
Ilyaas wuxuu ku adkaystay inuu doonayo qorshe cad.
Ayaan waxay ku adkaysatay inaysan ballanqaadi karin mustaqbal aan weli caddayn.
Mid kasta wuxuu isku dayayay inuu kan kale fahamsiiyo waxa uu ka baqayo.
Laakiin halkii ay dhegaysan lahaayeen, waxay bilaabeen inay ka jawaabaan waxa ay u maleeyeen in kan kale ula jeedo.
Ugu dambayn Ayaan waxay tiri:
“Ilyaas, waxaan u malaynayaa inaan caawa hadalka joojino.”
Ilyaas ayaa si hoose ugu jawaabay:
“Haddii aad sidaas rabto.”
“Ma aha inaanan rabin inaan kula hadlo. Waxaan keliya rabaa inaan is dejinno.”
“Waa hagaag.”
Telefoonkii ayay dhigeen.
Ayaan waxay dareentay murugo.
Ilyaas-na wuxuu dareemay kelinimo.
Labadooduba waxay jeclaayeen inay xaaladda hagaajiyaan.
Laakiin midkoodna ma garanayn waxa uu marka xiga yiraahdo.
Saddex maalmood ayay wada sheekaysigoodu noqdeen farriimo kooban.
Midkoodna ma doonayn inuu xiriirka joojiyo.
Laakiin labadooduba waxay ka baqayeen inay mar kale murmaan.
Maalintii afraad, Ilyaas wuxuu Ayaan u diray farriin.
“Ayaan, waxaan rabaa inaan ka raalligeliyo sida aan kula hadlay. Waxaan ka baqayay mustaqbalka, waxaana kuu muujiyay sidii adiga keliya aad masuul uga ahayd hubanti la'aanta.”
Ayaan waxay farriinta akhriday.
Waxay dareentay nafis.
Waxay ugu jawaabtay:
“Waad ku mahadsan tahay inaad sidaas ii sheegtay. Aniguna waan ka xumahay inaan si degdeg ah u difaacay go'aannadayda anigoon si fiican kuu dhegaysan.”
Ilyaas wuxuu qoray:
“Waxaan rabaa inaan wax wada qorshayno, laakiin ma doonayo inaan ku xakameeyo.”
Ayaan ayaa ku jawaabtay:
“Aniguna waxaan rabaa inaan ku tixgeliyo, laakiin waxaan u baahanahay inaan naftayda daacad u ahaado.”
Waxay go'aansadeen inay markale wada hadlaan.
Laakiin markan Ilyaas wuxuu weydiiyay su'aal ka duwan kuwii hore.
“Ayaan, adigu sidee ayaad u aragtaa noloshaada shan sano ka dib?”
Ayaan muddo ayay ka fikirtay.
“Waxaan rabaa inaan noqdo qof shaqadeeda ku wanaagsan, qoyskeeda caawisa, isla markaana leh nolol deggan.”
“Aniguna sidaas ayaan doonayaa.”
“Waxaa laga yaabaa inaan wax badan wada rabno,” ayay Ayaan tiri. “Laakiin weli ma garanayno sida aan ku gaari karno.”
Ilyaas ayaa si deggan ugu jawaabay:
“Taasi waa run.”
Toddobaad ka dib, Ayaan waxay go'aansatay inay Ilyaas u sheegto mashruucii cusub ee loo soo bandhigay.
Waxay rabtay inuu warka ka maqlo iyada, ka hor inta aysan codsi rasmi ah gudbin.
Waxay wacday fiidkii.
“Ilyaas, waxaa jira arrin aan kuu sheego.”
“Waan ku dhegaysanayaa.”
“Hay'adda aan tababarka ka qaadanayo waxay igu dhiirrigelisay inaan codsado mashruuc cusub.”
“Waa war wanaagsan.”
“Mashruucu Nairobi ayuu ka dhacayaa, wuxuuna socon karaa hal sano.”
Ilyaas ayaa aamusey.
Ayaan waxay dareentay inuu ka fikirayo.
“Weli ma codsan,” ayay sii raacisay. “Waxaan rabay inaan marka hore kula wadaago.”
Ilyaas wuxuu neef dheer qaatay.
“Goorma ayay kuu sheegeen?”
Ayaan waxay cabbaar aamustay.
“Qiyaastii laba toddobaad ka hor.”
Ilyaas wuxuu dareemay in qalbigiisa wax ku dheceen.
“Laba toddobaad?”
“Haa.”
“Maxaad iigu sheegi weyday?”
“Waxaan rabay inaan faahfaahinta hubiyo.”
Ilyaas wuxuu xasuustay maalmahii ay hore ugu murmeen waxyaabaha la qariyo.
“Waxaan moodayay inaan ku heshiinnay inaan waxyaabaha muhiimka ah wadaagno, xitaa marka aysan weli caddayn.”
Ayaan waxay dareentay inuu sax yahay.
“Waan ogahay. Waxaan ka baqayay inaad ka xumaato.”
Ilyaas wuxuu yiri:
“Waxaan ka xumahay inaadan ii sheegin. Ma aha inaad fursad heshay.”
Ayaan cabbaar ayay aamustay.
Waxay garatay in cabsidii ay ka qabtay jawaabtiisa ay sababtay inay dib u dhigto hadal muhiim ah.
“Waan ka xumahay,” ayay tiri.
Laakiin Ilyaas wuxuu dareemay in arrintu ka weyn tahay raalligelin keliya.
Wuxuu bilaabay inuu isweydiiyo in labadoodu ay dhab ahaan isku si u fahmaan ballanqaadkoodii.
Habeenkaas wada sheekaysigoodu si degdeg ah ayuu ku dhammaaday.
Ilyaas wuxuu sheegay inuu u baahan yahay waqti uu ku fikiro.
Ayaan waxay ku raacday.
Laakiin markii ay telefoonka dhigtay, waxay dareentay cabsi ay muddo iska fogeynaysay.
Waxay ogaatay in dhibaatadu aysan ahayn oo keliya magaalooyinka ay ku kala nool yihiin.
Waxay ahayd sida ay mid kasta u arkaan kalsoonida, mustaqbalka iyo go'aannada waaweyn.
Ayaan waxay rabtay inay fursadaha nolosheeda ka faa'iidaysato, iyadoo xiriirkeeda ilaalinaysa.
Ilyaas wuxuu rabay inuu dhiso mustaqbal cad oo ay labadoodu wada leeyihiin.
Labadooduba waxay doonayeen jacayl.
Laakiin jacaylkooda waxaa soo dhex galay laba aragti oo aan weli si buuxda isu waafaqsanayn.
Maalmo ka dib, Ayaan waxay heshay farriin xusuusinaysa waqtiga kama dambaysta ah ee codsiga mashruuca cusub.
Waxay haysatay shan maalmood oo keliya.
Waxay fadhiisatay miiskeeda iyadoo eegaysa foomka codsiga.
Waxay xasuusatay hadalkii Ilyaas.
Waxay xasuusatay taladii hooyadeed.
Waxay sidoo kale xasuusatay sababtii ay Nairobi u timid.
Waxay go'aansatay inay codsiga buuxiso.
Ma aysan doonayn inay fursad lumin iyadoo aan weli la hubin in la aqbali doono.
Laakiin waxay sidoo kale go'aansatay inay Ilyaas si cad ugu sheegto go'aankeeda.
Waxay u dirtay farriin.
“Ilyaas, waxaan go'aansaday inaan codsado mashruuca. Weli lama hubo in la i aqbalayo, laakiin waxaan rabaa inaan isku dayo.”
Jawaabtu waxay timid fiidkii.
“Waan fahmay, Ayaan. Waxaan kuu rajaynayaa wanaag.”
Ayaan waxay farriinta eegaysay muddo.
Waxay sugaysay inuu wax kale ku daro.
Laakiin farriin dambe ma iman.
Dhanka Hargeysa, Ilyaas wuxuu telefoonka dhinac dhigay.
Wuxuu ogaa in Ayaan ay xaq u leedahay inay fursaddeeda qiimayso.
Wuxuu sidoo kale ogaa inuusan doonayn inuu noqdo qof ka hor istaaga horumarkeeda.
Laakiin qalbigiisa waxaa ku jiray su'aal culus.
Haddii ay mar walba u kala socdaan jihooyin kala duwan, goorma ayay isku meel ku kulmi doonaan?
Wuxuu furay buuggii ay Ayaan siisay.
Warqaddii yarayd ee ku dhex jirtay ayuu mar kale akhriyay.
Markii hore erayadaasi waxay u ahaayeen xusuus qurux badan.
Hadda waxay u noqdeen digniin ku saabsan sida qofku u xasuusan karo wax uu ka baqayo inuu waayo.
Wuxuu isku dayay inuu naftiisa ku qanciyo inay weli waqti haystaan.
Laakiin markii uu eegay farriimahoodii u dambeeyay, wuxuu dareemay in xiriirkoodu si tartiib ah isu beddelayo.
Ma jirin kala tag rasmi ah.
Ma jirin qof sheegay inuusan kan kale jeclayn.
Laakiin waxaa jiray masaafad cusub oo aan diyaarado lagu soo gaabin karin.
Habeen dambe, Ayaan waxay qolkeeda ku fadhiday iyadoo buuggeedii yaraa ee xusuusta furan yahay.
Waxay qortay:
“Kala fogaanshaha ugu adag ma aha marka laba qof ay magaalooyin kala duwan joogaan. Waa marka ay isku dayayaan inay mustaqbal wadajir ah dhisaan, balse aysan weli isku aragti ka ahayn jidka loo marayo.”
Waxay cabbaar aamustay.
Dabadeed waxay ku dartay:
“Waxaan jeclaan lahaa inaan qof jeclaado anigoo aan ka baqayn inaan naftayda lumiyo. Waxaan sidoo kale jeclaan lahaa inaan riyooyinkayga raaco anigoon dhaawacayn qof aan qiimeeyo.”
Qalinkii ayay dhigatay.
Waxay indhaha ka masaxday ilmo yar oo aanay filayn.
Waxay garatay in go'aannada qaarkood aysan lahayn jawaab si fudud loogu kala saaro sax iyo khalad.
Mararka qaar laba doorasho ayaa labaduba muhiim kuu ah.
Waxaadna khasab ku noqotaa inaad aqbasho inaanad wax walba hal mar heli karin.
Maalintii xigtay, Ilyaas wuxuu Ayaan u diray farriin.
“Waxaan rabaa inaan waqti qaato oo aan si dhab ah uga fikiro mustaqbalkeenna.”
Ayaan ayaa ugu jawaabtay:
“Waan fahmay. Aniguna waxaan u baahanahay inaan fikiro.”
Markii ay farriimahaas isweydaarsadeen, labadooduba waxay dareemeen murugo.
Ma aysan ahayn erayo kala tag.
Laakiin waxay ahaayeen erayo muujinayay in xiriirkoodu gaaray meel adag.
Muddo ka dib, Ilyaas wuxuu qoray:
“Ma doonayo inaan kaa fogaado, Ayaan.”
Ayaan waxay farriinta akhriday iyadoo indhaheedu qoyan yihiin.
“Aniguna ma doonayo inaan kaa fogaado, Ilyaas.”
Laakiin markaas midkoodna ma uusan garanayn sida ay isu soo dhoweyn karaan.
Waxay ku kala sugnaayeen Hargeysa iyo Nairobi.
Waxay haysteen riyooyin ay muddo dhisayeen.
Waxay isku hayeen jacayl aan weli dhammaan.
Laakiin waxaa ka horreeyay go'aanno ay khasab ahayd inay si dhab ah u wajahaan.
Maalmahaas, kala fogaanshuhu wuxuu yeeshay macne cusub.
Ma ahayn oo keliya masaafad.
Wuxuu noqday su'aal ku saabsan halka ay labadoodu nolosha ka rabaan inay gaaraan.
Su'aashaasna jawaabteedu waxay go'aamin doontaa waxa xiga ee ku dhaca qalbiyadooda.